Gerolf Annemans

Debat over de Grondwet

Reeds vanmorgen - lang voor dat thema aan de orde was - heb ik met enkele van mijn collega's opnieuw mijn oude voorstel tot herziening van de grondwet ingediend dat zich vanouds van alle andere onderscheidt doordat het àlle grondwetsartikelen herzienbaar verklaart.

Het is niet omdat u hierover niets zult lezen in de pers dat dit voorstel niet erg belangrijk is. U zal dat de komende dagen wel merken. Het antwoord van het Vlaams Belang is illustratief voor onze positie in dit debat. Als België uiteindelijk uiteenvalt of zelfs als het komt tot fundamentele veranderingen, dan mag de Belgische grondwet daarvoor niet in de weg staan.

De bronnen van de chaos

Na de Conferentie der Voorzitters van vanmiddag toch even voor de geachte lezers hier een paar bedenkingen (*)

Voor het eerst in meer dan twintig jaar ervaring in die Conferentie : over de hele lijn een klare en heldere Vlaamse/niet-Vlaamse scheidslijn. Er is nu ondanks een laatste poging van de Franstalige fractievoorzitters om de zitting donderdag af te gelasten een zitting, aan het begin waarvan er een proceduredebat en een stemming komt over de vraag of er een stemming komt over BHV. Althans: voorlopig is dat zo.

Hopelijk zien de Franstaligen tijdig het volgende in :

1. BHV is geen onrecht hen aangedaan en dat nu "evenwichtig" zou moeten worden doorgevoerd, met toegevingen langs Vlaamse kant. Het is een logisch rechtzetten van een fout, een onrechtvaardigheid uit het verleden. Het is al ettelijke keren "betaald" ondermeer in het compromis over de taalgrens. En in feite ook door de meer dan 40 jaar lange periode waarin de Franstaligen ten onrechte van de voordelen van die onrechtvaardigheid konden genieten.

2. De toegevingen van het schema Dehaene zijn dus niet "redelijk" of "in zekere mate aanvaardbaar" of "een gespreksbasis": ze zijn aberrant want zij doen de splitsing gewoon teniet.
Onaanvaardbaar. Schandalig. (Details later)

3. Het dossier BHV is een "clear cut". Het is helder als pompwater. Voor BHV is dus geen "onderhandelde oplossing" mogelijk. Wie langs Vlaamse kant een "eerbare" onderhandelde oplossing mogelijk acht (ondermeer Marianne Thyssen verkeert in die merkwaardige toestand), geeft blijk van een gebrek aan kennis van het dossier.

4. Langs Franstalige kant moet men inzien dat een stemming onvermijdelijk is en het gevolg van het proberen tegenhouden ervan is met het vuur van de chaos spelen.

5. Er is dus maar 1 oplossing : de Franstaligen moeten inzien dat ze dit moeten doorslikken, dat ze gegokt hebben en verloren. Ze moeten geen vertragings- en zeker geen blokkeringsmanoevers uitspoken maar ze moeten inzien dat het "game over" is. En vervolgens moeten ze hun wonden likken.

Ik doe dus beroep op het verantwoordelijkheidsgevoel van de Franstaligen. En ik zeg hen: geef het op! Laat ons door en meer nog : werk mee aan een snelle splitsing zodat de wettelijkheid en de grondwettelijkheid van de hieropvolgende verkiezingen niet in het gedrang komt.

Het alternatief namelijk de institutionele chaos die dan wenkt aan de horizon is voor radicale Vlamingen als ikzelf geen ramp. Integendeel : het zou zelfs een bevrijding zijn.
Maar het vermijden van die chaos is nu een taak van de Franstaligen. En om een stap opzij te zetten is geen timing, en ook geen deadline vandoen. Dat kan onmiddellijk gebeuren.
Aan hen dus de keuze.

Gerolf Annemans


(*) Vermits de meeste media buiten de direct betrokken machtspartijen enkel nog de N-VA aan bod brengen, zelfs meer nog dan hun (ook nog altijd erg geliefde) SP.a.

Parlement buitenspel.

Antwerpen, 24 april 2010

Aan de heer Patrick Dewael
Voorzitter
Kamer van Volksvertegenwoordigers

Geachte Voorzitter,

Vanop mijn ziekbed heb ik vernomen dat u vorige donderdag op een ogenblik dat normaal een zitting van de Kamer had moeten bezig zijn, een Conferentie van de fractievoorzitters hebt onderbroken omdat u bij het Belgisch staatshoofd werd geroepen en dat u vervolgens na afloop van dit gesprek in de Conferentie een zogeheten gewoonterecht bent komen inroepen om zonder unanimiteit in de Conferentie of een meerderheid in de plenaire de Kamerzitting toch af te gelasten.

Dit gewoonterecht zou zijn gebaseerd op een redenering als zou tijdens koninklijke consultaties de Kamer niet mogen of kunnen bijeenkomen.

Het spreekt vanzelf dat met de bevestiging van dit gewoonterecht u uw voorzitterschap in een politieke stelling hebt geëngageerd namelijk in casu de onmogelijkheid van een door de meerderheid van de Kamer gewenste stemming inzake BHV.

Namens de Vlaams Belang fractie in de Kamer wens ik tegen dit - al dan niet in Laken afgedwongen - engagement te protesteren. Belangrijke grondwettelijke principes staan hier op het spel. De laatste jaren is immers het ontslag van de regering en het opstarten van een Lakense consultatieronde meermaals - over gewoonte gesproken ! - verworden tot een politiek middel om gewoon wat tijd te kopen en zelfs om de normale democratische werking van de Kamer stil te leggen. Uw voorganger, de huidige voorzitter van de Europese Raad liet zelfs symbolisch bij het ontstaan van deze gewoonte, niet meer gebruikte deursloten vervangen om de plenaire te kunnen beginnen afgrendelen.

Ik zou wensen dat u op de Conferentie van Voorzitters van aanstaande maandag deze vragen ter bespreking voorlegt.

Wanneer wordt de democratische en reglementaire bepaling die bijeenkomsten van de Kamer alleen door organen van de Kamer en ultiem de plenaire vergadering van de Kamer laat vastleggen, vervangen door een gewoonterecht zoals door u geïntroduceerd en of gebruikt vorige donderdag ?

Door wie wordt dit gewoonterecht toegepast en op welke wijze ? Wie controleert de toepassing ervan ?

Wanneer zullen de fracties die dit gewoonterecht koesteren door een wijziging van het Kamerreglement de legitimiteit van die gewoonte verstevigen ?

Hopelijk ben ik maandag voldoende hersteld om even tot in Brussel te komen en in dat geval: tot dan.

Met beste groet,

Gerolf Annemans

Splitsing zonder prijs! (I)

Ik hoop, beste lezers, dat u de voorbije dagen hebt kunnen genieten van de Paasdagen en misschien volgt er zelfs een vakantie die u hopelijk deugd doet. Ik wil u ook waakzaamheid toewensen, want vergeet niet dat ondertussende brouwer uit Vilvoorde, de bankier uit Vilvoorde, de heer J.L. Dehaene uit Vilvoorde probeert een compromis te sluiten waarin -zoals in the good old days- Vlamingen om hun recht te krijgen een prijs gaan moeten betalen. Ik ondervroeg hierover Yves Leterme. En ik heb hem ook een goede raad gegeven,een verzoek aan hem gericht.

Splitsing zonder prijs! (II)