Spallochtonië
Waarschijnlijk was ik de enige – zoniet een van de enige – politici die op voorhand had berekend en aangetoond dat een winst van zijn partij in een bepaald kiesgebied niet eenvoudig zou zijn. Dat deed ik in een document dat lange tijd als enige document op de voorpagina van mijn website stond. (Antwerpen District - De cijfers)
Daarin gaf ik min of meer beknopt weer dat in Antwerpen-centrum (en bijgevolg ook in Borgerhout) de evolutie van de stadsvlucht, gecombineerd met het aantal vreemdelingen dat sinds 2000 stemrecht heeft gekregen ingevolge de paarse immigratiewetten, het voor het Vlaams Belang zeer moeilijk zou maken om dat dubbele verlies goed te maken. Zelfs een felle sprong voorwaarts bij de overgebleven kiezers zou electoraal niet zichtbaar zijn, zo voorspelde ik en zei ik aan iedereen die het horen wou.
Het Vlaams Belang is de grote overwinnaar van deze verkiezing in heel Vlaanderen. Vlaanderen heeft het Vlaams Belang omarmd. Het wordt de partij die moet proberen om tussen de 20% en een kwart van de Vlamingen te blijven vertegenwoordigen in Vlaams radicalisme en rechtse maatschappelijke waarden zoals veiligheid en identiteit. Wij zullen in de toekomst nodig zijn om de Europese basiswaarden te verdedigen in Vlaanderen en dat tegen het steeds groter zogenaamd progressief, maar vooral allochtoon front.
De uitslagen in Brussel en helaas ook in Antwerpen tonen nu aan dat de maandenlange mobilisatie in kringen van vreemdelingen de SP.a geen windeieren heeft gelegd. Janssens zal lachen en juichen, maar wie laatst lacht, best lacht.
In alle Antwerpse verkozen organen, districtsraden incluis, is een derde van de SP.a allochtoon. De VLD is gehalveerd en de groenen behouden slechts een derde van hun zetels. In Hoboken, en wellicht ook elders, zullen de Maoïsten nodig zijn om een vodden-coalitie op de been te brengen tegen de democratische winnaar van gisteren. Kortom: neen. Ik ben niet pessimistisch, ook - en misschien wel vooral - niet wegens de Antwerpse uitslagen. Het was een prachtige dag voor het Vlaams Belang. Wij doen voor en door onze kiezers krachtig en met goede moed verder. Bedankt kiezers en tot later.
Gerolf Annemans
Lees meer...
Het Valaar
Deze bijdrage verscheen eerder op de nationale verkiezingswebstek.
Vanmorgen zijn we met de Antwerpse campagneploegen de Markt van het Valaar “opgegaan” zoals dat in het vakjargon heet. Het Valaar is een wijk in Wilrijk die vlakbij Hoboken ligt. Vroeger een gezellig klein marktje en dat is het nog voor een stuk. Maar op enkele jaren tijd is de sfeer er toch grondig veranderd. “Het is snel gegaan”, zeggen de mensen met wie we op de markt in gesprek geraken. En daarmee bedoelen ze dat de markt (en dus ook hun wijk) in ijltempo vervreemd is. Nagenoeg de helft van de marktgangers is vreemdeling.
Hallucinant was vorige week het tafereel bij het hoofddoekenkraam. Fraai opgesteld over twee zijden van een straathoek heen, niet ver van de ingang van de markt is een kraam te zien waar kleding voor islamitische mensen te koop is. Hoofddoeken voornamelijk en verder frisse gewaden voor mannen maar ook donkere stoffen waarin – meestal jonge - vrouwen op hun ogen na helemaal kunnen verdwijnen. Hoe ze gedragen worden is te zien rond het kraam dat letterlijk door tientallen luidruchtige vrouwen wordt omstuwd. De quasi-burka’s zijn in de meerderheid. Iemand van de campagneploeg trekt stiekem een foto. Niet om in een vakantie-album over Marakech te steken, want dat zou ongeloofwaardig zijn. Daar lopen wellicht veel minder vrouwen zo verpakt. De foto is om te gebruiken in onze publicaties en ongecensureerd te tonen : dit is Wilrijk. Dit is Antwerpen, 2006. De integratie, de aanpassing van deze mensen, waardoor -volgens Paula D’Hondt van de toenmalige CD&V - de moslims langzaam zouden opgaan in ons Antwerpse straatbeeld, is totaal mislukt. Niet zij veranderen. Het straatbeeld verandert.
Het Vlaams Belang loopt er tussen en wordt goed onthaald door de overgebleven Vlamingen. Patrick Janssens is hier in geen velden of wegen te bekennen. Om hem te zien moet je de geprepareerde televisieprogramma’s gaan bekijken. Voor de Vlamingen die nog blijven in de wijk en op de markt van het Valaar zijn wij de hoop. Het equivalent van een houten plank in de oceaan. Ik vermijd de vergelijking met de oase in de woestijn, want het woord “woestijn” stuit hier of felle volkse reacties van de Antwerpenaar, terwijl hij wijst naar het kraam waar de burka’s als een tentzeil wiebelend omheen hangen.
Ik spoel dit hernieuwde maar dit keer toch wat bittere weerzien met het Valaar weg met een tas koffie en rep mij naar Brussel, waar de politieke sfeer nog op storm staat. De sfeer in de commissie Justitie van de Kamer was voor mij een duidelijk bewijs dat de VLD nog altijd wordt (kapot)gemaakt door enkele manitoes’s bovenaan. Terwijl de brave sukkels Marinower en Borginon nog de eenvoudige motie (tegen het door ons en nu eindelijk na al die maanden ook door de CD&V gevraagde ontslag van Onkelinx) tekenden, was de echte regie volledig in handen van Verhofstadt. Enkele maanden geleden bij de zaak Kaplan was het nog omgekeerd. Marinower en Borginon beslisten er toen dat het wat al te gortig was en tekenden de eenvoudige motie niet. Een uur nadien liet Verhofstadt van op “de 16” weten dat er geen probleem was en dat de VLD parlementsleden na de zomer de eenvoudige motie wel zouden stemmen. Dit keer tekenden ze de motie wel, maar liet Verhofstadt enkele uren later via zijn politieke dweil en tevens burgemeester van Mechelen, Bart Somers weten dat de parlementsleden van de VLD de eenvoudige motie niet zouden stemmen. Niet alleen is dit alles een illustratie van de manier waarop de VLD de vloer aanveegt met principes zoals de scheiding der machten en dies meer. Ook is het duidelijk dat Verhofstadt in de bunker van zijn eersteministerlijke ambtswoning langzaam aan het zot worden is. Het was ook in de kamercommissie wel duidelijk dat het hele spelletje een spelletje van Verhofstadt was en niet van de VLD-parlementsleden. In de zaal zaten verscheidene versies van “his masters voice” namelijk zijn privé-secretaris Kurt Deboeuf , zijn vroegere privésecretaris maar ondertussen kamerlid Hilde Vautmans en ik meen zelfs VLD penningmeester en top-vertrouweling Hedwig De Koker te hebben gezien, allemaal druk over en weer lopend en telefonerend. Toen ik dat zag wist ik dat ofschoon het stuk werd opgevoerd in het Parlement, de VLD-parlementsleden er niet meer aan te pas zouden komen. Mijn tussenkomst verwoordde mijn scepsis. In dit gezwalp zullen de kiezers wel niet intrappen, zoveel is zeker. Op het Valaar liggen ze van Verhofstadt alleszins al lang niet meer wakker. Behalve naar het schijnt als ze hun zelfstandigen-pensioen krijgen, of hun belastingbrief.
Zie ook: http://www.dekamer.be/doc/CCRI/pdf/51/ic1054.pdf (Bladzijde 28)
Meegraaien wat ze kunnen
Onderstaand stukje schreef ik in het campagnedagboek op de nationale verkiezingswebstek
Iedereen heeft het (op tv zowel als ter plaatse zelf) goed kunnen zien. “Het Vlaams Belang had een leuk feestje zondag”. Zo spraken de mensen mij vanmorgen aan op straat. Maar op ons partijfeest (gezinsdag, supermeeting… noem het zoals u wil) was het nog geen echt feesten dat we deden. Feesten doen wij in de regel pas na de verkiezingen, niet ervoor. Deze campagnedag in het Bouwcentrum van Antwerpen was vooral een mentaal tankstation.
Iedereen, vriend en vijand, raakte een beetje in de war van de kracht, de energie en de overtuiging die het Vlaams Belang uitstraalt op zo’n reuze manifestatie. Wijzelf ook trouwens want alweer werden al onze eigen verwachtingen overtroffen inzake aantallen aanwezigen op zo’n nochtans zonnige dag. Als ik dan – mijzelf wegens de hitte, letterlijk in het zweet werkend – doorheen de hallen loop langs de diverse stands van de partijafdelingen, dan moet ik altijd aan de geleerden denken. Tussen haakjes. Lopen is niet het juiste woord want het was meer zoiets als voetje voor voetje vooruit schuifelen. Met al die affiches en al dat propagandamateriaal en met de laatste jaren al die digitale foto-toestellen was het meer handtekeningen zetten en poseren geblazen dan lopen doorheen de hallen van het Bouwcentrum… Ik moet dus altijd aan de geleerden denken.
Die zitten meestal – zoals ik nu – achter een computerscherm politicoloog of zo te wezen. Van daaruit doen zij sinds ik mij kan herinneren pogingen om het Vlaams Belang te begrijpen, zijn opkomst, zijn groei en zijn succes te analyseren en te verklaren. Meestal zitten ze er met al hun grote theorieën glad naast, of worden zij door de opeenvolgende verkiezingsuitslagen zodanig grof tegengesproken dat althans ik persoonlijk altijd een beetje medelijden heb met de professoren, de geleerden, en trouwens ook met de commentaarschrijvers, de hoofdartikelschrijvers en de politieke tegenstrevers. Hoe kunnen zij in vredesnaam ooit het Vlaams Belang klein krijgen (want dat schijnt wel steeds hun bedoeling te zijn, zo dunkt mij) als ze hun tegenzetten allemaal vanuit verkeerde uitgangspunten bedenken… ? Tjonge wat een tijdverlies allemaal.
Terwijl nochtans een eenvoudig bezoek aan zo’n partijfeest alles verklaart wat er moet verklaard worden. Hoe je een volkspartij maakt, hoe je verbinding zoekt met het volk, hoe je die verbinding behoudt en versterkt. Het zijn dingen die je kan komen leren op die volksfeesten van het Vlaams Belang. Geen verzuurde mensen… allerminst zelfs…Geen boze of angstige mensen (laat staan mensen die naar zo’n partijfeest komen om angstig gemaakt te worden). De hele magie, de hele alchemie van het Vlaams Belang proberen te verklaren vanuit anti-gevoelens en dus vanuit allerlei carambole-achtige bedenkingen, is gewoon een aloud dwaalpad. De mensen zijn niet tegen iets maar voor iets. Voor een ander bestuur, een ander beleid, een andere politieke aanpak en voor andere politici. Dat is democratie. Wil je iemand stemmen afpakken, luister dan naar wat hij zegt want het is dat wat het volk wil. Zo simpel als bronwater.
Het getuigt van een ongebreideld ego en van een benauwende tunnel-visie op de politieke werkelijkheid maar bovenal van een gebrek aan democratie om te doen alsof iedere politieke mening die niet via de regerende kaste maar via de oppositiepartij wordt uitgebracht plots een abnormale, een onaanvaardbare of “verloren” mening is.
Arme tegenstrevers, arme commentaarschrijvers, arme geleerden, maak het toch allemaal niet zo ingewikkeld. Kom volgende keer naar het partijfeest en kijk door de dikke mist van uw vooroordelen heen (over Vlaams Belangers die allemaal getatoeëerde skinheads zouden zijn) rechtsreeks in de ogen van het volk. Van de mensen. Van de Vlamingen.
Laat ik het op een andere manier uitleggen. In een commentaarstuk in De Morgen van vandaag probeerde de redacteur van dienst onder de titel “Geoorloofd egoïsme” te bemiddelen tussen Vande Lanotte en Patrick Janssens over de vraag of Groen! zich nu ja of neen mag profileren dan wel braaf in de pas moet lopen van de Spa (om vervolgens na 8 oktober overal schepenen te mogen leveren).
De Morgen heeft geen bezwaar tegen de groene profileringsdrang. A la guerre comme à la guerre, schrijft De Morgen. “Verkiezingen zijn een wettige vorm van egoïsme – ieder voor zich. Zeker in deze tijden. Alleen als alle democratische partijen op 8 oktober meegraaien wat ze kunnen, hebben ze een kans om die ene partij, het zinnebeeld van het verwerpelijke egoïsme, het gras voor de voeten weg te maaien.”
Als ik zo’n paradox lees kan ik het niet laten. Ik zet mij dan neer en beschouw dienvolgens– niet met gezond verstand maar integendeel louter op een “intellectuele” manier, want anders verstaat ge er de ballen van – zo’n analyse. En ik vraag mij dan af : wat is het verschil tussen geoorloofd en ongeoorloofd egoïsme, volgens de auteur? Ik bekijk nogmaals het artikel en stel vervolgens ten behoeve van mijn lezer – en niet zonder genoegen over de ontdekking -het volgende vast:
Het door de intellectuelen van De Morgen geoorloofde egoïsme is het egoïsme van de regerende kaste, die in eens stad als Antwerpen nu straks 80 jaar aan de macht is maar ook wil blijven en die gedreven door geoorloofd egoïsme op zoek is naar brave kiezers om - “al meegraaiende wat ze kan” - opnieuw aan het geoorloofd egoïsme van de machtsuitoefening te kunnen komen. Het door de intellectuelen van De Morgen daarentegen als “verwerpelijk egoïsme” gedefinieerde gedrag is het gedrag van de kiezers die uit zelfbehoud en uit egoïsme kiezen voor eigen volk eerst als criterium van de toekomst van dit land. U ziet het: het egoïsme van de machthebbers is geoorloofd. Dat van het volk is verwerpelijk.
Persoonlijk ben ik helemaal geen tegenstander van enig intellectualisme. Maar dan mag het niet ongezond zijn, niet geperverteerd zijn. En nu snel dit stukje campagnedagboek doorsturen om vervolgens naar Deurne te rijden en daarna naar het stadhuis. Respectievelijk voor de camera’s van ATV en in de gemeenteraadscommissies kan ik alsdan de geuren gaan opsnuiven van het… geoorloofde egoïsme.
Gerolf Annemans
Murat Kaplan en Laurette
U zal ter bezinning zeker de gebeurtenissen van de afgelopen dagen en uren in gedachten houden. In een notendop kreeg u nog eens de essentie mee van waar het in België allemaal om draait. Lees meer...
Steniging
Sereniteit
GA op twitter
Citaten
| Karel van de Woestijne Zo de mensen nog steeds Icarus gedenken, dan is het niet omdat hij in zee terecht gekomen is, maar omdat hij de zon nabij is gestreefd. |
In beeld
Column
