Gerolf Annemans

Mondelinge plenaire vraag aan de Eerste minister over de staatshervorming

CD&V/CVP en N-VA/VU...

Het lijkt erop dat het aanvatten van het jaar 2010 opnieuw leidt tot verwarde en verwarrende bedenkingen bij allerlei commentatoren want zeker op politiek vlak is heel wat uit de nek gekletst over het symbolische van dat jaar. Blijkbaar veroorzaken dergelijke jaartallen aan begin en einde van decennia een lichte vorm van zinsverbijstering.

Voorlopig is het enige opmerkelijke en enigszins historische aan 2010 het feit dat de CD&V meteen aan het begin openlijk bij monde van Yves Leterme heeft laten zien waar de prioriteiten liggen. Die prioriteiten liggen bij het verder regeren tot iedere prijs. De CD&V is dus eindelijk na een calvarie van bijna tien jaar aangeland waar ze altijd is geweest, namelijk bij het plekje in politiek Vlaanderen dat is toebedeeld aan de christen-democraten die zichzelf kapot regeren en proberen het electoraal er zo goed mogelijk af te brengen met de mededeling dat zij het zijn die regeren en zelfs dat zij het zijn die het alternatief zijn voor de chaos.

Politiek Vlaanderen heeft dus niets geleerd van de chaos die onder Paars was ontstaan en die bijna iedere week aantoonde -of het nu ging over het ontsnappen van gevangenen ingevolge het stilstandbeleid op Justitie dan wel of het nu ging over de desastreuze begrotingsevolutie en het versmossen van de economische welvaart van het begin van deze eeuw- dat Vlaanderen moreel en economisch ten dode was opgeschreven wanneer het niet in staat zou zijn om meer autonomie te verwerven en zich meer los te maken van de Belgische structuren.

Het was de CD&V die die synthese maakte en die aldus op een historische manier een wending tot stand bracht omdat voor het eerst een grote beleidspartij "wakker" geworden was. Sinds de verklaringen van Yves Leterme van gisteren is echter één ding duidelijk geworden nu: het heeft allemaal enkel gediend om Yves Leterme en de CD&V opnieuw aan de macht te brengen, eerst op het Vlaamse en nadien op het federale niveau. Het is dan ook droevig dat dit alles slechts mogelijk was en is met de hulp van een aantal Vlaams-nationalisten die de CD&V met een Vlaams sausje de geloofwaardigheid moesten bezorgen om dit te kunnen doen en het is ook droevig dat zij dat blijven doen - ik bedoel natuurlijk de N-VA - door de CD&V in de Vlaamse regering te blijven behulpzaam zijn bij haar machtstrategie.

De N-VA - wanneer er binnen de Vlaamse regering nu geen serieus probleem zou ontstaan - herleidt zichzelf dus tot een soort zwart-gele harlekijn gezeten aan de troon van de oppermachtige christen-democratie die Belgisch en Vlaams tegelijk maar één ding wil en dat is, zelfs indien dat moet gebeuren op de tonen van de Brabançonne, aan de macht zijn én blijven. De harlekijn zegt piepend dat de Maddens-doctrine later deze eeuw alles in orde zal brengen, maar iedereen weet dat het buigen is of barsten en dat eens de CD&V dit oude spoor, het spoor van Martens en Dehaene, opnieuw bewandelt, het voor Vlaams-nationalisten ofwel oppositie wordt ofwel de aloude rol van cocu magnifique.

Wat me ook symbolisch lijkt is dat dit alles min of meer mee gemanipuleerd wordt door een kritiekloze pers. Die doet het zo voorkomen alsof het Vlaamse alternatief voor de CD&V de N-VA is, terwijl die integendeel een versterking is van die CD&V-strategie. Een opvallend verschijnsel in dat verband is de wijze waarop nu langzaam bij gebrek aan verstandiger nieuwsgaring de Vlaamse pers meespeelt in een soort idolatrie-theater rond Herman Van Rompuy die dagelijks omstuwd door camera's de christen-democratische vaderschapsstrategie in de huiskamers pompt. Hoewel Van Rompuy - die dit alles zelf meer dan genoeg kan relativeren - correct en zoals het hoort steeds blijft spreken over het feit dat hij "voorzitter van de Europese Raad" is (en niks meer dan dat), aarzelt geen enkele radio- of televisiepresentator of presentatrice om beaat en bijna met een vorm van aanbidding te spreken van "Onze Europese President". Dit stompzinnige gedoe illustreert perfect waarom de CD&V in staat is om te doen wat ze nu doet. Er is geen kritische pers die de zelfgenoegzame machtsstrategie van de CD&V ontmaskert, integendeel alles staat in het teken van een poging om in 2011 de Vlaming zoveel zand in de ogen te strooien dat hij niet meer ziet waar het echte probleem zich bevindt.

"Onze Europese President", die de uitvinder is van het cynisme in de Vlaamse politiek, weet wel beter. Naast de voorzitter van de Europese commissie en de voorzitter van de Europese Unie is de voorzitter van de Europese Raad geen Europese president en God verhoede dat Obama ooit zou moeten denken dat hij tegenover iemand zit waarvan het presidentschap zelfs nog maar in de verste verte lijkt op datgene wat hij vertegenwoordigt namelijk het Amerikaanse volk. "Onze" Europese president is een product van de achterkamertjes. Het volk heeft niks te zeggen en het is dus geen toeval, maar een onderstreping van dat opmerkelijke feit dat ertoe heeft geleid dat ze als eerste bedienaar van deze functie een Belg hebben gekozen die van de CD&V opnieuw een CVP heeft gemaakt. Einde verhaal.
De komende maanden moet nu alle aandacht gewijd zijn aan diegenen die de CD&V in staat stellen om Vlaanderen verder te besturen zoals het decennia lang bestuurd is. Wat ik bedoel is dus dat diegenen die namens het Vlaams-nationalisme hadden beloofd van het anders te kunnen en te zullen doen centraal komen te staan. De aandacht zal moeten worden toegespitst op de strategie (voor zover dat nog een strategie kan genoemd worden) van de N-VA, want ook zij schijnt gewoon met wat wollige praatjes te willen overgaan tot een houding die alleen maar gericht is op machtsdeelname. Als dus de CD&V opnieuw de CVP van weleer is geworden zou men met evenveel accuraatheid kunnen stellen dat de N-VA opnieuw de Volksunie van weleer is geworden.

Ook langs deze weg wens ik al mijn lezers, ondanks dit alles, toch alvast op persoonlijk vlak een gelukkig 2010.

Gerolf Annemans

Annemans De Slimste Mens?

“Waarom Gerolf Annemans niet? Hoe hard ik zijn opvattingen ook bestrijd, ik twijfel er niet aan dat dat een belezen mens is. En misschien heeft hij zelfs gevoel voor humor. Maar ik heb dat cordon sanitaire op de VRT niet uitgevonden - ik ben er ook niet blij mee.” Dat zei televisiepresentator Marcel Vanthilt, nochtans zelf van socialistischen huize, enkele maanden geleden in een interview met Knack (16.09.2009). Vanthilt gaf toe dat hij Vlaams Belangers als Gerolf Annemans en Marie-Rose Morel best zou willen uitnodigen in zijn praatprogramma, maar stelde dat hij daarbij steevast op een veto van de VRT stuit.

We moesten terugdenken aan de uitspraken van Marcel Vanthilt toen we gisteren de start van het populaire programma ‘De slimste mens ter wereld’ zagen. In dit nieuwe seizoen zullen opnieuw een pak politici de revue passeren (onder meer vader én zoon Tobback), maar op een politicus van het Vlaams Belang is het vergeefs wachten. Gazet van Antwerpen vroeg zich af of ‘De slimste mens ter wereld’ ook een Vlaams Belanger zou kunnen zijn? De krant stuurde een ‘vliegende reporter’ naar Gerolf Annemans en schotelde de Vlaams Belang-fractieleider de vragen van quizmaster Erik Van Looy voor.

Tweede repliek regeringsverklaring

Tussenkomst regeerverklaring Yves Leterme