



"Wij hebben nu een idee van wat de Antwerpenaar wil". Met die woorden argumenteerde Philippe Muyters het feit dat de uitslag van het referendum door de Vlaamse regering nu gaat verzopen worden in zeven werkgroepen en in een maandenlang wachten op een arrest van de Raad van State. Ieder woord is belangrijk. Ze willen dus niet weten wat de Antwerpenaar wil. Het is voor deze staatslieden al genoeg dat ze een idee hebben. Kunnen ze dan vervolgens mee doen wat ze willen. Rik van Cauwelaert heeft het meesterlijk samengevat (klik hier). Heb ik niks aan toe te voegen. Wat een hemelsbreed verschil met de regime-journalisten waarvan ik er een deze ochtend reeds - in de lijn van wat van Cauwelaert voorspelde - hoorde verklaren dat een meer noordelijke aansluiting van Oosterweel "onmogelijk" is.
Overmorgen wordt Jef Nys begraven die ik in de loop der jaren leerde kennen omdat we allebei -weliswaar op verschillende tijdstippen- bij 't Pallieterke onze publieke loopbaan zijn begonnen. Ik ga dus zaterdag naar de kathedraal want mijn vriendschap voor Jef Nys had voor mij een bijzondere betekenis. Zijn succes was een wonderbare geschiedenis. Eenvoud, innerlijke schoonheid, soberheid en vriendelijkheid waren dingen waarmee hij zijn Jommeke de wereld in stuurde. Het waren dingen die van hemzelf kwamen.
Gerolf Annemans
Collega's als Marc van Peel, Bart De Wever maar ook bijvoorbeeld Karel Vinck hebben het reeds gisteravond duidelijk geïllustreerd: het eigenlijke probleem van de Lange Wapper-geschiedenis is de arrogantie van een bepaald soort politici en van hun handlangers en bouwondernemingen op het terrein.
Heel eenvoudig en heel simpel hier drie redenen waarom ik nee ga stemmen zondag.
1. Een tunnel onder de Schelde.
De meeste mensen weten niet dat er voor de Oosterweelverbinding ALTIJD in ieder geval een tunnel wordt gegraven om onder de Schelde te gaan. De machtspolitici willen op rechteroever dat die tunnel opklimt naar een brug over land op hoogte van en zo mogelijk nog monstrueuzer dan de Sportpaleis brug zelf. Het zou de logika zelf zijn de tunnel onder de Schelde te laten verderlopen tot aan de voorziene brede vlakte buiten de stad.
2. Geen " Te nemen of te laten"
De machtspolitici van de coalitiepartijen (inclusief de N-VA dus) hebben jarenlang achter de schermen zitten foefelen en lobbyen en plannen zitten maken zonder in dialoog te treden met de bevolking en hebben daarna zonder
nog iets te willen wijzigen hun oplossing door het strot van de Antwerpenaar proberen te rammen. Hooghartig en arrogant, zoals we ze kennen. Het is dan ook een schande dat ze nu al de verloren tijd van hun
geheimdoenerij en van hun koppigheid misbruiken om te zeggen dat er geen tijd meer kan verloren worden.
3. Oneerlijk
De campagne van het referendum is oneerlijk verlopen. Bergen geld zijn er door BAM aan manipulatie besteed. Leugens en kwakkelijks zijn door de BAM-voorstanders schaamteloos de wereld ingestuurd. Denk maar aan het Totalincident en de brandweerzaak.
Kortom : stem NEEN
Gerolf Annemans
Uit belangstelling en ook om mijn eigen herkenningspunten verder aan te vullen, kijk ik naar de VRT reeks "China voor beginners". (http://multiblog.vrt.be/china_voor_beginners) De begeleiding van de na een tijdje licht neurotisch aandoende Lulu Wang, die voor de rest wel sympathiek blijft natuurlijk, was gisteren opvallend interessant. Want op het ogenblik dat ze de vraag van Martine Tanghe aan een krantenhoofdredacteur ter vertaling voorgelegd krijgt, krimpt ze in elkaar en na enige aarzeling zegt ze onomwonden aan Tanghe dat zo'n vraag aan zo'n man eigenlijk niet kan gesteld worden. (Het was min of meer een vraag over hoe censuur werkt : Tanghe was goed bezig).
Luckas Vander Taelen leerde ik zo'n 20 jaar geleden kennen. Hij kwam toen voor het programma Striptease van RTBF het prille Vlaams Blok bestuderen. Urenlang boomden wij in een achterkamer van het kantoor van Karel Dillen op niveau door over de intellectuele achtergrond van onze partij en over de cultureel en identitair geïnspireerde grondslagen van ons immigratiestandpunt. Alles moest nog beginnen toen: Filip Dewinter was onze jongste bediende en Marie-Rose Morel huppelde nog - vermoed ik - in uniformrokje door het scholierenleven.
Meer artikelen...
| Filip De Pillecyn Uit onze droom van heden wordt de werkelijkheid van morgen geboren. |
